BARLINEK - Portal Barlinek24 - Pytania do Rajców

W naszym otoczeniu spotykamy się z wieloma problemami, często mamy do czynienia z niewłaściwym załatwianiem spraw lub bezczynnością osób za nie odpowiedzialnych.

Portal www.barlinek24.pl daje wszystkim możliwość wypowiedzenia się na każdy, nawet najbardziej drażliwy temat dotyczący naszej gminy. Pytania, wypowiedzi i sugestie będą publikowane na stronie internetowej, przedstawiane pisemnie Burmistrzowi i Radzie Miejskiej.

Postaramy się, aby na każde pytanie odpowiedziała kompetentna osoba. Pytania do Rajców będziemy publicznie zadawali na posiedzeniach Rady, a w innych sprawach uzyskamy w waszym imieniu odpowiedź z Ratusza.

Zachęcamy do zadawania pytań.

Poruszając trudne tematy, przedstawiając własne pomysły, krytykując nieudolność czy bezmyślność dbamy w gruncie rzeczy o „Nasz Barlinek”.

	2. 26-10-2009
	Tomeek26 i Marceli Art. 51 Kodeksu Wykroczeń ( wyciąg z komentarza ) 1. Przepis chroni spokój, porządek publiczny, spoczynek nocny przed ich zakłóceniem, a tym samym - prawo ludzi do niezakłóconego spokoju, porządku i spoczynku nocnego. 2. Czynność sprawcza polega na wybryku, którego skutkiem będzie zakłócenie spokoju, porządku lub spoczynku nocnego, bądź też wywołanie zgorszenia w miejscu publicznym. Tak więc zasadnicze znaczenie dla kwalifikacji zachowania z omawianego przepisu ma interpretacja pojęcia wybryku. Powszechnie przyjmuje się, że wybryk to zachowanie, które odbiega od przyjętego zwyczajowo postępowania w danym miejscu, czasie i okolicznościach, narusza czy lekceważy obowiązujące zasady współżycia społecznego. Z wybrykiem zatem będziemy mieć do czynienia wówczas, gdy czyn sprawcy odbiegał od przyjętych w danej sytuacji obowiązujących norm postępowania, pozostawał w sprzeczności ze zwykłymi normami ludzkiego współżycia (Bojarski (w Bojarski, Radecki, s. 344; tenże (w Bojarski, Świda, s. 120; szerzej na ten temat por. Falandysz, Wykroczenie, s. 19 i n.). W literaturze powszechnie akceptuje się, że o wybryku decydują nie tylko elementy natury przedmiotowej (wyrażające się właśnie w rażącym naruszeniu przyjętych norm współżycia społecznego), ale także element podmiotowy, sprowadzający się do lekceważenia tych norm i umyślnego okazania tego lekceważenia (Bojarski (w Bojarski, Radecki, s. 344-345; tenże (w Bojarski, Świda, s. 120; Marek, Prawo, s. 121). "Istota "wybryku" spenalizowanego w art. 51 § 1 k.w. uzależniona jest od szczególnych znamion strony podmiotowej, charakteryzującej się umyślnym okazaniem przez sprawcę lekceważenia dla norm zachowania się" (wyrok SN z 30 września 2002 r., III KKN 327/02, LEX nr 55571). 3. Przykładami wybryku może być właśnie krzyk, hałas lub alarm, jeśli tylko pozostawać będą w sprzeczności z przyjętymi w danych okolicznościach normami postępowania, zasadami współżycia społecznego. W tym kontekście nie będziemy mieli do czynienia z wypełnieniem znamion wykroczenia z art. 51 k.w., jeśli na przykład krzyk, nawet zakłócający spoczynek nocny, stanowić będzie wołanie o pomoc (Bojarski (w Bojarski, Radecki, s. 346). Możliwe jest jednak dopuszczenie się wybryku w inny sposób, na przykład poprzez rozsypanie substancji drażniących wzrok, środków cuchnących, szczucie psa, który ujada (Bojarski (w Bojarski, Świda, s. 120; Marek, Prawo, s. 121). Krzykiem jest bardzo głośne mówienie, wołanie, wrzask, niekoniecznie zawierający jakąś treść; hałasem mogą być inne głośne dźwięki, wywołujące wrzawę, harmider, rumor. Alarmem będzie użycie sygnału, wezwanie do gotowości lub działania, zawiadomienie o grożącym niebezpieczeństwie (Egierska (w Bafia, Egierska, Śmietanka, s. 131). 4. Samo dopuszczenie się wybryku nie stanowi jeszcze wykroczenia z art. 51 k.w. - warunek karalności stanowią skutki wybryku w postaci zakłócenia spokoju publicznego, porządku, spoczynku nocnego lub też wywołanie zgorszenia w miejscu publicznym (Bojarski (wUśmiech Bojarski, Świda, s. 119-120). 5. Zakłócenie to naruszenie ustalonego porządku, wywołanie niepokoju, zamieszania. Przez zakłócenie spokoju publicznego należy rozumieć naruszenie równowagi psychicznej ludzi (spowodowanie u nich uczucia zaniepokojenia, zdenerwowania itp.), przy czym wystarczy, by skutek taki dotknął przynajmniej jedną osobę (Bojarski (w Bojarski, Świda, s. 121). Zakłócenie porządku publicznego to z kolei wywołanie takiego stanu, który w danych okolicznościach, miejscu i czasie oraz zgodnie z przyjętymi normami uważa się za nienormalny i który utrudnia lub uniemożliwia ludziom normalne zachowanie się w miejscach dostępnych dla bliżej nieokreślonej grupy osób, przy czym tutaj także skutek ten może dotknąć tylko jedną osobę (Bojarski (w Bojarski, Radecki, s. 349-350). Z kolei zakłócenie spoczynku nocnego polega na uniemożliwieniu (także co najmniej jednej osobie) odpoczęcia w ciszy nocnej, która zwykle obowiązuje w godzinach pomiędzy 22.00 a 6.00 (Bojarski (w Bojarski, Świda, s. 121-122; Bojarski, s. 161). 6. Z kolei wywołanie zgorszenia oznacza spowodowanie oburzenia, potępienia z powodu swojego niewłaściwego, niemoralnego zachowania, przy czym wystarczy, aby taka negatywna reakcja wystąpiła u jednej postronnej osoby. Miejscem publicznym jest miejsce ogólnie dostępne dla każdego (por. teza 4 do art. 49 k.w.). 7. "1. Wybryk to zachowanie się, jakiego wśród konkretnych okoliczności czasu, miejsca i otoczenia, ze względu na przyjęte zwyczajowo normy ludzkiego współżycia, nie należało się spodziewać, które zatem wywołuje powszechne negatywne oceny społeczne i uczucia odrazy, gniewu, oburzenia. Wybryk charakteryzuje więc ostra sprzeczność z powszechnie akceptowanymi normami zachowania się. A contrario nie może być uznany za "wybryk" czyn, który nie tylko, iż nie koliduje w rażący sposób z obowiązującymi w określonym kontekście sytuacyjnym normami zachowania się, ale wręcz wzbudza - w odbiorze powszechnym - oceny akceptacji, choćby milczącej zgody, aprobaty, podziwu lub uznania. 2. Zakłócenie porządku publicznego to wywołanie stanu, który w danym miejscu, czasie i okolicznościach, zgodnie z przyjętymi zwyczajami i obowiązującymi przepisami, uważa się za nienormalny i który, w obiektywnym odbiorze, odczuwany jest jako utrudnienie lub uniemożliwienie powszechnie akceptowanego sposobu zachowania się w miejscach dostępnych dla bliżej nieokreślonej liczby osób. Natomiast zakłócenie spokoju publicznego to naruszenie równowagi psychicznej ludzi, powodujące negatywne przeżycia psychiczne nieoznaczonych osób, powstające z bezpośredniego oddziaływania na organy zmysłów" ( wyrok SN z 2 grudnia 1992 r., III KRN 189/92, LEX nr 162227). 8. Artykuł 51 § 2 przewiduje typ kwalifikowany w stosunku do § 1, ze względu na obecność dodatkowych znamion i ich rodzaj, tj. chuligański charakter czynu lub dopuszczenie się czynu pod wpływem alkoholu. Typ kwalifikowany jednak, obok istnienia dodatkowych znamion, charakteryzuje się surowszą sankcją w stosunku do typu podstawowego, uzasadnioną właśnie ze względu na obecność okoliczności o charakterze kwalifikującym. Tymczasem sankcja w § 1 i 2 jest identyczna. Pierwotnie czyn z § 1 był zagrożony karą aresztu do 2 miesięcy, grzywny do 3000 zł albo karą nagany, natomiast zmieniony został w zakresie ustawowego zagrożenia przez art. 1 pkt 33 ustawy z 28 sierpnia 1998 r. (Dz. U. Nr 113, poz. 717 z późn. zm.). Tak więc aktualnie trudno wyjaśnić wyodrębnienie w § 2 art. 51 oddzielnego typu wykroczenia znamiennego wskazanymi okolicznościami, tj. charakterem chuligańskim lub wpływem alkoholu. Na pewno mają one charakter obciążający, co powinno znaleźć właściwe odzwierciedlenie w ramach sądowego wymiaru kary. Według Bojarskiego, o kwalifikowanym charakterze wykroczenia z § 2 art. 51 decyduje możliwość orzeczenia nawiązki na zasadzie art. 37 k.w., co nie jest możliwe w odniesieniu do typu podstawowego (Bojarski (w Bojarski, Świda, s. 122). 9. Charakter chuligański mają wykroczenia polegające na umyślnym godzeniu w porządek lub spokój publiczny albo umyślnym niszczeniu lub uszkadzaniu mienia, jeżeli sprawca działał publicznie oraz w rozumieniu powszechnym bez powodu lub z oczywiście błahego powodu, okazując przez to rażące lekceważenie podstawowych zasad porządku prawnego ( art. 47 § 5; por. uwagi do tego przepisu). W związku z tak przyjętą definicją chuligańskiego charakteru wykroczenia powstaje trudna do określenia granica pomiędzy "zwykłym" wybrykiem a tym o charakterze chuligańskim - w zasadzie każdy wybryk, ze względu na swoją istotę, dokonany publicznie, spełnia jednocześnie warunki do zakwalifikowania go jako zachowania o charakterze chuligańskim. Mimo że, jak podnosi się w literaturze, formalnie pojęcie wybryku jest szersze, to jednak w praktyce różnica jest trudna do uchwycenia (Bojarski (w Bojarski, Radecki, s. 248; Falandysz, Wykroczenie, s. 93 i n.). 10. Trudno jest określić, kiedy sprawca dopuszcza się czynu pod wpływem alkoholu ( § 2 art. 51). Na pewno nie jest to pojęcie tożsame z pojęciem stanu po użyciu alkoholu i stanu nietrzeźwości. Te ostatnie mają bowiem swoje ustawowe definicje. Stan nietrzeźwości w świetle art. 116 § 16 k.k. zachodzi, gdy: 1) zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,50 albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość lub 2) zawartość alkoholu w 1 dm3 wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. Z kolei art. 46 ust. 2 ustawy z 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi definiuje stan po użyciu alkoholu, który zachodzi, gdy zawartość alkoholu w organizmie wynosi lub prowadzi do: 1) stężenia we krwi od 0,20 do 0,50 alkoholu albo 2) obecności w wydychanym powietrzu od 0,1 mg do 0,25 mg alkoholu w 1 dm3. Natomiast wydaje się, że dla przyjęcia, że sprawca działał pod wpływem alkoholu, nie jest istotna zawartość alkoholu we krwi, lecz to, że to właśnie spożycie alkoholu wywołało zabronione zachowanie sprawcy, którego prawdopodobnie by nie podjął, gdyby alkoholu nie spożył. 11. Penalizowane jest także popełnienie wykroczeń z § 1 i 2 w formach zjawiskowych podżegania i pomocnictwa (por. art. 14 k.w.). 12. Analizowane wykroczenie ma charakter materialny - skutkiem wybryku jest właśnie zakłócenie spokoju, porządku publicznego, spoczynku nocnego lub wywołanie zgorszenia w miejscu publicznym. Ze względu na istotę samego wybryku wydaje się też, że może być popełnione tylko umyślnie, choć w doktrynie wyrażono pogląd, że sam skutek w postaci na przykład zakłócenia spoczynku nocnego mógłby być objęty nieumyślnością (Marek, Prawo, s. 121; Bojarski, s. 161; Bojarski (w Bojarski, Radecki, s. 352; por. wyrok SO w Tarnowie z 29 sierpnia 2002 r., II Waz 122/2002, KZS 2003, z. 4, poz. 82). 13. Wykroczenie z art. 51 polega z reguły na działaniu, choć możliwe jest jego popełnienie w formie zaniechania (np. niewyłączenie alarmu); Bojarski, s. 161. 14. Wykroczenie z art. 51 w zakresie wywołania zgorszenia w miejscu publicznym może jednocześnie wypełniać znamiona wykroczeń z art. 140 k.w. (wybryk nieobyczajny) czy art. 141 k.w. (nieprzyzwoite napisy). Wówczas w grę wchodzić będzie konstrukcja zbiegu eliminacyjnego, w myśl reguły z art. 9 § 1 k.w. (Bojarski (w Bojarski, Radecki, s. 24. Analizowane wykroczenie często może mieć także związek z jednoczesnym popełnieniem jakiegoś przestępstwa, na przykład udziału w bójce ( art. 158 k.k.); wówczas zastosowanie mieć będzie art. 10 k.w. (Bojarski (w Bojarski, Radecki, s. 249; por. też Mozgawa, Odpowiedzialność, s. 8Super. W dużym skrucie wygląda to tak: czujesz się pokrzywdzony, zasówasz na komende do dzielnicowego, składasz zawiadomienie o wykroczeniu z art. 51 KW i sprawa trafia do sądu.

levix