Berlinchen - cz. III

foto

„Ciężkie czasy przeżywało nasze miasto w biegu dziejów” – powiedział w 1928 roku Wunnike. „Często musiało się poddać silniejszej władzy. Nie zostały mu zaoszczędzone okropieństwa wojny trzydziestoletniej. Wielkie pożary nawiedzały to miasto i spopieliły prawie jego połowę. Wielokrotnie musiało przezwyciężać epidemie i kosztowało je to wiele ofiar”. Burmistrz stawiał ponad wszystko silny „zmysł mieszczański” i przywoływał jako przykład zespół cechów: rzemiosło, przemysł i handel.

Produkty z Berlinchen eksportowane były aż do Afryki. Nastąpiło wiele przemówień, najpierw mowa prezydenta regionu Frankfurt nad Odrą, który przekazał pozdrowienia głównego prezydenta: „nad nami roztacza się jeszcze polityczne i gospodarcze bezchmurne niebo, jednak stajemy znowu prosto i maszerujemy naprzód” (był to czas wielomilionowego bezrobocia). Rektor Resse z Berlina przewodniczący Zjednoczenia Wiernych Ojczyźnie Mieszkańców Berlinchen opowiedział, że w ostatnim czasie myślano tylko o jubileuszu miejskim i przygotowano prezent: „Jesteśmy gotowi do sprezentowania na wyposażenie szpitala czterech malowanych okien, do pomieszczenia rozrywkowego harmonium. Oprócz tego przekazujemy miastu tablicę pamiątkową z dedykacją, aparat radiowy z osprzętem, obraz, książki. Kiedy słyszymy z waszych ust, że udało nam się sprawić radość i niespodziankę obywatelom, jest to dla nas wystarczającą zapłatą”.

Przewodniczący ordynacji miejskiej Richard Salzwedel otrzymał dokument mianowania na obywatela honorowego miasta. Największa niespodziankę sprawił jednak nie burmistrz Berlinchen a nadburmistrz stolicy Rzeszy Berlina, który zjawił się osobiście i przemówił „w XIII wieku Berlin i Berlinchen zostały założone w tym samym celu…”.

Nadburmistrz przekazał jako prezent urodzinowy tysiąc marek na wsparcie rodzin wielodzietnych. Z okazji jubileuszu odbyła się pierwsza wystawa rzemiosła otwarta przez przewodniczącego Immlinga. Można było na niej zobaczyć między innymi garnitury, płaszcze itd. Podczas Wieczoru Ojczyzny w wigilię uroczystości została przedstawiona sztuka Rudolfa Theusnera pod tytułem „Konsul Dirigens”. Wierni ojczyźnie Berlińczycy przytwierdzili na Górze Goldowsky’ego tablicę pamiątkową przekazaną przez radcę tajnego dr Hesselbrath.

Opracowano na podstawie:
Heimatkreis Soldin/Neumark
Die Gesichichte eines ostdeutschen Heimatkreises 1981 rok
Eigenverlag Heimat Kreis Soldin 3040 Soltau

Muzeum Regionalne Barlinek

Zobacz także: Historia Barlinka >>

	1. 08-03-2010
	Barlinek od zawsze na zawsze choćbym nie wiem gdzie wylądował za pracą wiem że tam wrócę i spędzę resztę życia.. to moje małe eldorado..

lokalnypatriota

	2. 08-03-2010
	+++ Wspaniały opis tych trzech części.Słowa uznania za pomysł... Wiele ciekawych informacji, których nie znalazłem nigdzie wcześniej...Chciałbym aby ukazały się następne części historii Naszego grodu...

romper

Tylko zarejestrowanii użytkownicy mogą dodawać komentarze. Proszę zaloguj się lub zarejestruj. Rejestracja jest jednoznaczna z akceptacją regulaminu. Zauważyłeś błąd w serwisie, a może masz jakąś sugestię? Zgłoś go tutaj. Za wszelkie uwagi będziemy bardzo wdzięczni. Numery IP komentujących są rejestrowane.

Powered by AkoComment Tweaked Special Edition v.1.4.3
Polska adaptacja - JoomlaPL.com Team